Rozpamiętywanie

_Nie da się zmienić przeszłości, możesz zmniejszyć jej intensywność, nadając nowe znaczenie, tak, aby mniej to doświadczenie bolało.
Dla umysłu rozpamiętywanie wiąże się ze zniekształceniem obrazu, nigdy nie odda go w 1:1 gdyż zazwyczaj mamy ograniczone widzenie świadomości, aby nadać intensywność zdarzenia umysł będzie go ubarwiał na wszystkie możliwe sposoby włączając rzeczy, których….nie było. Dla umysłu rzeczywistość czy fikcja nie ma znaczenia, traktuje tak samo.
Rozpamiętywanie mówi o tym, że nie dorosłeś i boisz się wziąć odpowiedzialność za swoje wybory, to trudne doświadczenie czy jakaś sytuacja jest twoim paradoksalnie kołem ratunkowym, aby nie iść dalej, choć wydaje Ci się, że właśnie z tego powodu nie możesz iść dalej.
A gdybyś dziś pomyślał o tym, że już Ci to nie jest potrzebne, jesteś WOLNY, nic Cię już nie ogranicza? Co byś zrobił?
Dlaczego jesteś nieszczęśliwy? Bo chcesz wpłynąć na to co już się wydarzyło. Nawet teraźniejszość, dziś, już zaistniała, ona nie jest Ci już potrzebna, ona jest wynikiem myślenia z wczoraj.
Szarpanie się z czymś, na zasadzie mleko się rozlało, nie ma sensu, będziesz tylko tworzyć konstrukty, dlaczego się wylało, a gdyby on….a gdyby to….a gdyby tamto…to by się nie zdarzyło…utykasz, grzęźniesz, mleko pewnie dawno wyschło, ale Twój umysł ma go zapisanego żywego, wciąż ten sam obraz, wciąż te same towarzyszące emocje, tak jakbyś utkwił w czasoprzestrzeni. Poczuj ten stan…ocknij się….spójrz przed siebie, jesteś o wiele dalej niż myślisz. ŻYCIE czeka…nie, nie czeka ono płynie.
Masz zawsze jedną możliwość: ustawić sobie przyszłość a zacznie wydarzać się to, co wg Ciebie nie może, więcej nie ma prawa się wydarzyć…zacznij WIERZYĆ…zacznij WIDZIEĆ SIEBIE.

zapraszam na istagram: https://www.instagram.com/renata_suszwedyk/

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Wypełnij, bym się upewniła. że nie jesteś botem. Dziękuję. 91 − = 90